![\"\"](\"https:\/\/ogrod.pan.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/Nieznany_036.jpg\")
<\/a><\/p>\nRo\u015bliny o mocno rozwini\u0119tych organach podziemnych (k\u0142\u0105czach, bulwach lub cebulach), zwane uczenie geofitami, s\u0105 jednak z najwi\u0119kszych atrakcji przedwio\u015bnia dla naszych zwiedzaj\u0105cych. W naszych kolekcjach polowych: Flory Polski oraz Kolekcji Ro\u015blin Cebulowych i K\u0142\u0105czowych demonstrujemy co roku mn\u00f3stwo tych ma\u0142ych, ale urokliwych kwiat\u00f3w. Wiele z nich, posadzonych po p\u00f3\u0142nocnej, a nie po\u0142udniowej stronie szpaleru naszych pi\u0119knych cis\u00f3w, ocienianych nieco przez cypry\u015bniki nutkajskie, dopiero budzi si\u0119 do \u017cycia. W ci\u0105gu najbli\u017cszych tygodni, a mo\u017ce nawet dni, uka\u017c\u0105 si\u0119 pierwsze szafirki, iryski, hiacynciki, cebulice, \u015bnie\u017cniki, puszkinie, ozdobne formy przebi\u015bnieg\u00f3w oraz mn\u00f3stwo innych gatunk\u00f3w, w tym kolekcjonerskich rarytas\u00f3w. Na pobliskich trawnikach kwitn\u0105 ju\u017c najwcze\u015bniejsze z naszych szafran\u00f3w: krokusy z\u0142ociste, a lada moment winny do\u0142\u0105czy\u0107 do nich r\u00f3wnie\u017c kolejne krokusy oraz najodporniejsze formy narcyz\u00f3w i fritillarii (koron, szachownic). Kolekcja Flory Polski cieszy nas pierwszymi kwitn\u0105cymi k\u0119pami ciemiernik\u00f3w, przebi\u015bnieg\u00f3w oraz \u015bnie\u017cyc wiosennych. Lada dzie\u0144 zaczn\u0105 te\u017c kwitn\u0105\u0107 nasze szafrany spiskie, zawilce oraz cieszynianki. Prace nad now\u0105 bram\u0105 od strony lasu wymusi\u0142y przesadzenie psiz\u0105b\u00f3w. W wielu miejscach naszego Ogrodu r\u00f3\u017cowiej\u0105 krzewy wawrzynka wilczego\u0142yka. Nie brak tak\u017ce okaz\u00f3w albinotycznej tej \u015blicznej, ale bardzo truj\u0105cej ro\u015bliny. \u017byw\u0105, mocn\u0105 zieleni\u0105 b\u0142yskaj\u0105 z dala inne rodzime wawrzynki: g\u0142\u00f3wkowe, ale do ich kwitnienia jeszcze daleko. Spod k\u0119p zrudzia\u0142ych li\u015bci wychylaj\u0105 si\u0119 zimotrwa\u0142e j\u0119zyczniki i przylaszczki.<\/p>\n
W Arboretum z\u0142oc\u0105 si\u0119 b\u0105d\u017a czerwieniej\u0105 oczary. Leszczyny okwit\u0142y. Pod os\u0142on\u0105 poka\u017aniejszych drzew i krzew\u00f3w kwitn\u0105 dalecy krewni oczar\u00f3w, a sobowt\u00f3ry naszej leszczyny: leszczynowce. Te ciekawe, miododajne krzewy ze skarbca flor Dalekiego Wschodu raczej nie s\u0105 sadzone poza ogrodami botanicznymi, gdy\u017c mocno szkodz\u0105 im zimni ogrodnicy oraz kapry\u015bne pogody przedwio\u015bnia. Tegoroczna zima, \u015bnie\u017cna i mro\u017ana, sprawi\u0142a, \u017ce w tym roku abelie (\u201ebia\u0142e forsycje\u201d) oraz r\u00f3\u017caneczniki dahurskie wci\u0105\u017c jeszcze \u015bpi\u0105. Jeszcze kilka tygodni i rusz\u0105 r\u00f3wnie\u017c magnolie. Przy odrobinie szcz\u0119\u015bcia mo\u017ce ju\u017c za trzy \u2013 cztery tygodnie uda si\u0119 Pa\u0144stwu odnale\u017a\u0107 kwitn\u0105cego \u0142uskiewnika? Ten arcyciekawy paso\u017cyt wy\u0142ania si\u0119 z podziemi tylko na czas kwitnienia i owocowania, po co najmniej paru latach zupe\u0142nie ukrytego \u017cycia. Rozwija si\u0119 na korzeniach \u015bwierk\u00f3w, buk\u00f3w, leszczyn i olsz. Dawniej uwa\u017cano go nie tylko za zupe\u0142nego paso\u017cyta, ale i drapie\u017cc\u0119, \u0142owi\u0105cego drobne bezkr\u0119gowce. \u015awiat pe\u0142en jest niezwyk\u0142ych ro\u015blin. Nie trzeba jecha\u0107 do Namibii czy do meksyka\u0144skiego Chiapas by je bada\u0107.<\/p>\n Sad Pomologiczny tak\u017ce b\u0142yska z\u0142otem kwiecia dereni jadalnych. Purpurowiej\u0105 w nim z daleka tak listki, jak i imponuj\u0105ce jagody \u017curawiny wielkoowocowej. \u017byw\u0105 zieleni\u0105 po\u0142yskuj\u0105 brusznice i ba\u017cyny. Miejsca gliniaste i piaszczyste zdobi\u0105 \u017c\u00f3\u0142te koszyczki podbia\u0142u. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 zi\u00f3\u0142 z Kolekcji Ro\u015blin Leczniczych i Przyprawowych dalej pogr\u0105\u017cona zostaje w zimowym u\u015bpieniu. Ju\u017c teraz na przedwio\u015bniu budz\u0105 si\u0119 do \u017cycia lepi\u0119\u017cniki. Pocz\u0105tkowo zmarzni\u0119ty jeszcze grunt przebijaj\u0105 p\u0105ki, a po chwili widzimy ju\u017c mi\u0119siste, jaskrawo r\u00f3\u017cowe p\u0119dy kwiatowe, okryte lancetowatymi \u0142uskami (tote\u017c mylone cz\u0119sto przez naszych Go\u015bci z \u0142uskiewnikiem), kt\u00f3re z czasem przekszta\u0142c\u0105 si\u0119 w ma\u0142e, ale asymiluj\u0105ce li\u015bcie. Koszyczki kwiat\u00f3w lepi\u0119\u017cnika skupione s\u0105 w groniaste kwiatostany na niskich, ale nader kr\u0119pych p\u0119dach. Po zapyleniu p\u0119dy te wystrzel\u0105 ku niebu nawet do jednego metra wysoko. Mocno u\u0142atwi im to rozsiewanie ich puchatych jak u mniszk\u00f3w owock\u00f3w, kt\u00f3re w przeciwnym razie pozosta\u0142yby pod okapem wyrastaj\u0105cych od kwietnia, ogromniastych jak u \u0142opianu lub gunnery li\u015bci. Sokiem z cuchn\u0105cych, walcowatych k\u0142\u0105czy tej ro\u015bliny leczono w \u015bredniowieczu chorych na d\u017cum\u0119 b\u0105d\u017a padaczk\u0119, potem ju\u017c tylko trzod\u0119.<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n